پرهيزاندن از غلو در دوست داشتن امام علي
بدانيد که دو گروه درباره من به هلاکت مي افتند:دوستداراني که مرا به آنچه در مورد من صادق نيست، ستايشم مي کنند؛ و بدخواهاني که دشمنيِ با من آنان را به تهمت زدن به من وا مي دارد.[1] . 6091. پيامبر خداصلي الله عليه وآله:اي علي! ماجراي تو مانند ماجراي عيسي بن مريم است که قومي او را دوست داشتند و در دوست داشتن او زياده روي کردند و در نتيجه درباره وي به هلاکت افتادند. گروهي او را دشمن داشتند و در دشمنْ داشتنِ او زياده روي کردند و آنان نيز هلاک شدند. گروهي هم درباره او ميانه روي کردند و نجات يافتند.[2] . 6092. پيامبر خداصلي الله عليه وآله:اي علي! مَثَل تو در امّتم مَثَل عيسي بن مريم است. قوم او سه گروه شدند:گروهي مؤمنان، که همان حواريان اند؛ گروهي دشمنان وي، که يهودند؛ و گروهي که درباره وي زياده روي کردند و در نتيجه از ايمان، خارج شدند. امّت من نيز درباره تو سه گروه مي شوند:گروهي شيعيان تو، که مؤمنان اند؛ گروهي دشمنان تو، که پيمان شکن اند؛ و گروهي که درباره تو زياده روي مي کنند، که همان منکرانِ پيشي گيرنده اند. پس، تو - اي علي - و شيعيانت در بهشتيد و دوستداران شيعيانت در بهشت اند، و دشمنانت و غلوکنندگان درباره تو، در آتش اند.[3] . 6093. امام علي عليه السلام:گروهي آن قدر مرا دوست مي دارند که وارد آتش مي شوند. گروهي نيز آن قدر مرا دشمن مي دارند که وارد جهنّم مي گردند.[4] . 6094. امام علي عليه السلام:دو کس درباره من هلاک مي شوند:دوستدار افراطي و دشمنِ تهمت زن.[5] . 6095. امام علي عليه السلام:دو کس درباره من هلاک مي شوند:افراطکار غُلُوکننده و دشمن تهمت زن.[6] . 6096. امام علي عليه السلام:دو کس درباره من هلاک مي شوند:دوستدار زياده رو و تهمت زنِ دروغ بند.[7] . 6097. امام علي عليه السلام:دو گروه درباره من هلاک مي شوند:دوستداران افراطکاري که دوست داشتن، آنان را به سوي غير حقيقت مي کشاند؛ و دشمناني افراطکار که دشمن داشتن، آنان را به موضعي غيرمنصفانه مي کشاند. بهترين حالت مردم درباره من، ميانه روي است. پس به اين گروه (ميانه روها) بپيونديد.[8] . 6098. امام علي عليه السلام:خداوندا! من از غاليان (ستايندگان افراطي) بيزارم، همانند بيزاري عيسي بن مريم از نصارا. خداوندا! همواره آنان را خوار ساز و هيچ يک از آنان را ياري نرسان.[9] . 6099. امام علي عليه السلام:دو گروه درباره من هلاک مي شوند و گناهي متوجّه من نيست:دوستداران زياده رو و دشمنان زياده رو. و من از کساني که در حقّ ما زياده روي مي کنند و ما را بالاتر از حدّ خودمان مي برند، به سوي خداوند خجسته والا بيزاري مي جويم، همانند بيزاري جُستن عيسي بن مريم از نصارا.[10] . ر. ک:اهل بيت در قرآن و حديث، ج 2، ص 803 (غلوّ کردن درباره اهل بيت).
6090. امام علي عليه السلام:پيامبر خدا مرا فرا خواند و فرمود:«در تو نمونه اي از عيسي عليه السلام است. يهود با وي دشمني ورزيدند، تا آن جا که به مادرش تهمت زدند؛ و نصارا او را دوست داشتند، تا آن جا که وي را در جايگاهي قرار دادند که جايش نبود».